Köken olarak Latince “prae” ve “Cognoscere” (önceden-haberdar olma) sözcüklerinin birleşimden türetilen ve dilimize “prekognisyon” olarak geçen bu kelime; henüz gerçekleşmemiş olan ‘olacaklar’a, önceden vakıf olma manasında kullanılmaktadır. Prekognitif haller, bilmekten çok daha başka biçimlerde; rüyalarla, An’da gelen sezgilerle, duru görülerle ve gönülden hissiyatlarla yaşanan nadide deneyimlerdir. Nitekim önceden bilmek ile önceden “hissetmek” farklıdır! Birinde. zihnin parçaları birleştirmesi neticesinde, tümevarım üzere öngörüde bulunulurken, Diğerinde bütünden parçaya inmek üzere, Dip’ten hissiyatlar neticesinde vakıf edilmek vardır. B’ilebilmek; tahminler ve olsa olsalar üzerinden, “Ben demiştim…”, “Böyle olacağı belliydi…” gibi gibi ifadelerle neticelenen, gidişatların seyrini fark edip öngörmek ve ön-yorumlamak olurken, Hissetmek ise; yetkinliklerin meşakkatli kazanımlarının nezdinde sunulan Vakıf edilmelerin neticesinde: İeriye gidip oradan görmek işitmek suretiyle; geri dönüp vukuu bulacak olanların “Önceden” derinden hissiyatlarla söylenmesidir! Bu nedenle, tahmine dayalı bilmek ile vakıflığa bağlı hissetmek ayrıdır! Ve Önceden’liklerin içerikleri başkadır! Alim’likte: Bilgi, çoğala çoğala artıp bilginlik oluşurken, Arif’likte ise: Bilgi, azala azala yiterek; DİP’ten hakikatli gönül vermeler artar! Böylece nice meşakkatli pişmek süreçlerinin ardından edinilen vakıflıklar neticesinde; Artık bir bilen değildir lakin Derin’den hissedendir! Öyleki kişinin enerjisi ile tercihlerin ve kararların enerjisi, yetkinlik ve vakıflık frekansıyla bir araya geldiğinde; Enerji yoğunlaşması temasları kapsamında edinilen neticeler, bir mana üzere kelimelere ve cümlelere dönüşürler. Aslı’nda tüm o cümleler; oluşan bu bütüncül enerjilerin yaydığı frekansların; sonralar’a çarpıp gelen yansımalarının yankıları olarak geri dönüşlerinin “gelecekten” haber adı altında sunulan anlatımlarıdır! Ancak bu anlatımlar; “Özgür İrade”ye saygı gereği, kısmi uyarmak ve önermekten öteye geçemez. Zira dileyen öğüt alır, isteyen de kendi bildiği yolda en yüksek tepelere doğru yol alır! Çünkü İnsan hep kendi elleriyle, Kaderini; genişletir yahut daraltır!