Ben Ziraat Mühendisi Mustafa Yüksel. Bugünki köşe yazımızın konusu, çiftçimizin en büyük maddi giderlerinden biri haline gelen yakıt meselesidir. Malumunuz olduğu üzere üreticimiz son yıllarda artan tarım girdileri karşısında ciddi ekonomik zorluklar yaşamaktadır. Gübre, tohum, ilaç ve işçilik maliyetlerinin yükseldiği bir dönemde, özellikle akaryakıt fiyatları çiftçimizin belini büken en büyük gider kalemlerinden biri olmuştur. Tarımın sürdürülebilir olması için artık klasik yöntemlerin dışına çıkılması ve üreticiyi rahatlatacak yeni çözümlerin gündeme alınması gerekmektedir. Bu noktada en önemli çözüm yollarından biri ise tarım arazilerinin elektriğe kavuşturulmasıdır. Bugün yanı başımızdaki Akören, Çumra, Altınekin, Kulu ve Cihanbeyli gibi ilçelere baktığımızda, tarım arazilerinin adeta karış karış elektrik hatlarıyla çevrildiğini görmekteyiz. Üreticiler elektrik enerjisi sayesinde hem daha düşük maliyetle sulama yapmakta hem de mazot giderlerinden önemli ölçüde kurtulmaktadır. Bu durum tarımsal verimliliği artırırken çiftçinin ekonomik yükünü de hafifletmektedir. Seydişehir’de ise hâlâ birçok üretici sulama ve tarımsal faaliyetlerde yüksek maliyetli akaryakıta bağımlı durumdadır. Oysa bugün tarım arazilerine ulaştırılacak elektrik hatları yalnızca çiftçiye değil, aynı zamanda enerji sektörüne de büyük ekonomik katkı sağlayacaktır. Burada dikkat çekmek istediğim önemli konu şudur: Bugün üreticinin petrole ödediği büyük kaynak, tarım arazilerine elektrik ulaştırılması halinde elektrik dağıtım şirketlerine aktarılabilir. Yani çiftçinin akaryakıta harcadığı milyarlarca liralık ekonomik hareketlilik, elektrik kullanımına dönüşebilir. Bu da enerji dağıtım firmaları açısından çok ciddi bir ticari potansiyel anlamına gelmektedir. Bölgemizde elektrik dağıtım hizmetlerini sürdüren Meram Elektrik Dağıtım A.Ş. (MEDAŞ) için de bu konu önemli bir yatırım ve büyüme fırsatı olabilir. Tarım arazilerine ulaştırılacak yeni enerji hatları sayesinde ilçemizde kullanılan mevcut elektrik miktarının onlarca katı kadar enerji tüketimi oluşabilir. Bu durum hem şirket açısından yeni bir ticari alan doğuracak hem de üreticinin maliyetlerini düşürerek bölge tarımına büyük katkı sağlayacaktır. Bugün meseleye sadece altyapı yatırımı olarak değil, aynı zamanda uzun vadeli ekonomik bir model olarak bakılması gerekmektedir. Çiftçi kazanırsa üretim artar, üretim artarsa bölge ekonomisi güçlenir. Güçlü tarım ise güçlü enerji altyapısıyla mümkündür. Artık tarımda mazotla ayakta kalmaya çalışan bir üretim modelinden, elektrikle desteklenen modern bir üretim sistemine geçişin zamanı gelmiştir. Seydişehir’in verimli toprakları bunu fazlasıyla hak etmektedir.