Seydişehir denince akla ne geliyor?
Eti Alüminyum...
Kuğulu Tabiat Parkı...
Seyyid Harun Veli...
Torosların eteklerinde yeşille mavinin buluştuğu güzel bir ilçe...
Peki ya Gökhöyük?
Ne yazık ki çoğumuzun cevabı ya sessizlik oluyor ya da "Orada bir kazı yapılıyor." demekten öteye geçemiyor.
Oysa bugün Gökhöyük'te ortaya çıkarılan her taş, her mezar, her iskelet ve her seramik parçası; yalnızca Seydişehir'in değil, Anadolu tarihinin yeniden yazılmasına katkı sağlayabilecek kadar önemli.
Yaklaşık 9 bin yıllık bir geçmişten söz ediyoruz.
Bu öyle her şehre nasip olacak bir miras değil.
Geçtiğimiz günlerde kazı alanını gezme ve çalışmaları yerinde görme fırsatı bulduk. Selçuk Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Prehistorya Anabilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Ramazan Gündüz'ün anlattıkları gösteriyor ki burada yapılan iş, sadece toprak kazmak değil.
Burada bilim var.
Emek var.
Sabır var.
Türkiye'nin farklı üniversitelerinden gelen uzmanlar, laboratuvar analizleri, DNA incelemeleri, radyokarbon testleri, mimari analizler...
Yani Gökhöyük artık sadece Seydişehir'in değil, uluslararası bilim dünyasının da takip ettiği bir araştırma merkezi olma yolunda ilerliyor.
Fakat asıl sorulması gereken soru şu:
Biz bunun ne kadar farkındayız?
Yıllardır ilçemizde "Turizm gelişsin." diyoruz.
Peki turizmi sadece piknik alanlarıyla mı geliştireceğiz?
Bugün Anadolu'nun birçok şehri, bir höyük sayesinde binlerce ziyaretçi ağırlıyor.
Çatalhöyük dünyanın dört bir yanından bilim insanlarını ve turistleri Konya'ya çekiyor.
Göbeklitepe, Şanlıurfa'nın kaderini değiştirdi.
Troya, Çanakkale'nin dünyaya açılan kapılarından biri oldu.
Peki Gökhöyük neden Seydişehir'in yeni hikâyesi olmasın?
Burada sadece belediyeye ya da kazı ekibine görev düşmüyor.
Bu iş, bütün şehrin meselesidir.
Esnafından öğretmenine...
Turizmcisinden öğrencisine...
Sivil toplum kuruluşlarından iş dünyasına kadar herkesin bu değere sahip çıkması gerekiyor.
Çünkü Gökhöyük yalnızca geçmişimizi anlatmıyor.
Ekonomimizi de değiştirebilecek bir potansiyel taşıyor.
Bir düşünün...
Yarın burada bir ziyaretçi merkezi kurulsa...(ki planlanmış alan tahsisi yapılmış)
Arkeoloji müzesi açılsa...
Yürüyüş güzergâhları oluşturulsa...
Bilim festivalleri düzenlense...
Yurt içinden ve yurt dışından gelen ziyaretçiler Seydişehir'de konaklasa...
Bundan sadece tarih değil, oteller, restoranlar, kafeler, esnaf ve tüm şehir kazanmaz mı?
Ancak madalyonun diğer yüzüne de bakmak gerekiyor.
Bugün kazılar devam ediyor ama yarın ne olacak?
Kazılar tamamlandıktan sonra Gökhöyük kendi kaderine mi bırakılacak?
Yoksa bugünden itibaren uzun vadeli bir kültür turizmi planı mı hazırlanacak?
İşte asıl mesele burada başlıyor.
Çünkü Türkiye'de nice arkeolojik alan var ki büyük umutlarla kazıldı, ardından tel örgülerin arkasında unutuldu.
Gökhöyük aynı akıbeti yaşamamalı.
Bir başka önemli nokta da şu...
Bu mirası sadece bilim insanlarının omuzlarına bırakmak doğru değil.
İlçedeki çocuklarımız Gökhöyük'ü bilmeli.
Okullar düzenli olarak kazı alanını ziyaret etmeli.
Yerel halk burayı sahiplenmeli.
Çünkü sahip çıkılmayan miras, zamanla unutulur.
Unutulan miras ise bir gün mutlaka kaybedilir.
Bugün Gökhöyük'te kazılan yalnızca toprak değildir.
Aslında Seydişehir'in kimliği yeniden gün yüzüne çıkarılıyor.
Belki de yıllardır aradığımız turizm vizyonu, tam da ayaklarımızın altındadır.
Şimdi önemli olan, bu değeri sadece haberlerde okuyup geçmek değil...
Onu koruyacak, tanıtacak ve gelecek nesillere taşıyacak ortak bir irade ortaya koyabilmektir.
Çünkü bazı şehirler geleceğini fabrikalarla kurar...
Bazıları ise tarihine sahip çıkarak büyür.
Seydişehir'in önünde belki de her iki fırsat birden duruyor.
Yeter ki toprağın altındaki bu sessiz mirası, hak ettiği değere birlikte ulaştıralım…